[WIW] EVENT 1 : London

posted on 24 May 2015 06:05 by too-far in Communities
 

wiw_logo.jpg

WORLD IS WAR : The Sieg Empire

EVENT 1 : London

 

 

ผลลัพท์ที่ 3
คุณอยู่ในที่กำบังกับหน่วยของคุณ ฟังวิทยุรายงานสถานการณ์ต่างๆ ก่อนจะได้ยินเสียงระเบิดไม่ไกลนัก ในขณะที่คุณกำลังสั่งการและมองหาตำแหน่งของปืน แต่ก็ไม่ทันการ กระสุนปืนใหญ่ยิงมายังตำแหน่งของคุณ ตัวคุณและทหารกระเด็นไปคนละ ทิศละทาง บาดเจ็บสาหัส


 

--------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

เจ็บ...


 

สิ่งแรกในจิตสำนึกของเขากรีดร้องลั่นยิ่งกว่าหวูดเตือนก่อนนิวเคลียร์จะลง

 

 

 

ซิกฟรีดรู้สึกตัว...เขารู้สึกตัว แต่ร่างกลับไม่เขยื้อน กลิ่นยาฆ่าเชื้อลอยอวลอยู่ในจมูกทำเอาอยากจะอาเจียน

 

ทั้้งสรรพางค์กายเขาไม่ตอบสนอง เปลือกตาหนักอึ้งไม่ยอมเปิด มันเหมือนกำลังผลักประตูเหล็กกล้าหนาเป็นตันในความมืดเขาเห็นปลายเท้าของตัวเองจมลงไปในความขุ่นขลักสีดำเหมือนน้ำมันดิน

 

ก่อนสติจะดีดตัวมันเองพร้อมเพรียงกันกับความเจ็บตบสัมปชัญญะให้ตื่นขึ้นมาในที่สุด

 

 

"คุณปลอดภัยค่ะมิสเตอร์ไคเซอร์ กรุณานอนนิ่งนิ่ง ดิฉันไปจะตามแพทย์มาให้" เสียงหญิงสาวดังขึ้นเหนือหัว เขาไม่ชอบให้คนพูดข้ามหัว "แผลที่หัวของคุณค่อนข้างสาหัสมาก กรุณานอนนิ่งนิ่งตามที่บอกเถอะนะคะ"

 

 

ดวงตาสีฟ้าในเบ้าตาแดงก่ำเหลือกกลับปลับปลอกไปทั่ว เหมือนลูกตาจะเป็นอวัยวะเพียงอย่างเดียวบนใบหน้าของเขาที่สามารถขยับได้เขาพยายามจดจ่ออยู่กับเสียงอ่อนหวานของพยาบาลสาวมากกว่าที่จะไปโฟกัสกับเสียงเล็กแหลมของเครื่องสร้างเนื้อเยื่อเทียมที่กำลังใช้เข็มตาข่ายจี้แปลบๆอยู่เหนือหางคิ้วซ้าย ลำคอแห้งผากเป็นผงไม่อำนวยให้เขาสามารถแหกปากร้องด้วยความเจ็บใดใดทั้งทั้งที่ใจจะขาดอยู่รอนรอน

 

 

เพดานสีครีมจ้องตอบเขาเหมือนจะเยาะเย้ยว่าแกนี่มันช่างไม่ได้เรื่องเสียจริง

 

 

อะไรที่ว่าไม่ได้เรื่อง??

 

 

เขาเอ่ยอย่างขุ่นเคืองในใจ เพดานตอบกลับอย่างน่าหมั่นไส้

 

 

หน่วยทหารของแกถูกระเบิดเป็นจุล แกยังมีหน้ากลับมานอนเป็นซากเนื้ออยู่นี่งั้นหรือ?

 

 

ไม่ใช่ความผิดของฉัน ความผิดพวกอเมริกันเวรตระไลนั่นต่างหาก

 

 

แกจะปัดความรับผิดชอบง่ายๆแบบนี้หรือไง ไม่สมกับเป็นแกเลย…...

 

 

กลับออกไปสิ...กลับออกไปฆ่ามัน...

 

 

รุ่งอรุณของซีคอยู่ใกล้เพียงเอื้อมเท่านั้น...

 

...กลับออกไป!

 

 

“ดิฉันขอแนะนำให้คุณหยุดสิ่งคุณกำลังทำอยู่ คุณไคเซอร์ การจะออกไปตอนนี้ไม่ใช่ความคิดที่ฉลาดเท่าไหร่นักหรอก”

 

 

สัมผัสนุ่มแตะลงบนมือเขาที่กำลังกำสายน้ำเกลือแน่นและกำลังจะดึงมันออกจากแขน แพทย์สาวจับมือเขาให้วางลงข้างตัวเช่นเดิม ก่อนที่จะตรวจเชคสภาพของสายน้ำเกลือที่ดิ่งอยู่ในเส้นเลือดของเขาให้เรียบร้อย ก่อนที่จะเดินมานั่งเคียงข้างเตียงผู้ป่วย สีหน้าเธอเครียดขึง วงหน้าเยาว์ก้มลงมองเขาที่พยายามจะนอนสงบสติอยู่อย่างเงียบๆ

 

 

“สายข่าวบอกฉันว่าปืนใหญ่นั้นมันเล็งมาที่คุณโดยเฉพาะ” เธอกล่าว  และเขาคิดว่าจะต้องบอกคนพวกนี้เสียบ้างว่าเขาเกลียดการพูดข้ามหัว “นั่นเป็นการยืนยันว่าคุณถูกจับตาดูอยู่ และคุณกำลังทำให้เราอันตราย”

 

 

“งั้นก็ปล่อยฉันให้ออกไปสั่งการ หรือเธอจะออกไปสั่งการแทนฉัน ในนั้น” เขาเพยิดออกไปด้านนอก ไม่กี่พันไมล์จากป้อมกำบังนี้ เป็นลานสังหารหมู่ที่เรียกว่าสงคราม ดวงตาของหญิงสาวเลื่อนมองตามอย่างสงบ แล้วจึงเอ่ย

 

 

“ฉันไม่เห็นว่าการที่คุณกล่าวแบบนั้นแล้วจะทำให้ฉันนึกเกร็งคุณขึ้นมา"

 

 

“ถ้าไม่รู้อะไรก็หุบปากไปซะ แล้วรีบรักษาฉันให้หาย”

 

 

“คุณมีความเกี่ยวดองทางสายเลือดกับลุดวิก อัลเบริชท์ ไรน์เฮลด์ อดีตเอเจนท์ MI6”

 

 

เขานิ่ง เธอไม่ใช่หมอ “เธอรู้ข้อมูลของหมอนั่นมาจากไหน?”

 

 

"สายข่าวที่ไม่เปิดเผยชื่อ" เธอตอบเพียงสั้นสั้น พลิกหน้ากระดาษเอกสารในมือ ซิกฟรีดจำเธอได้ หญิงสาวคนนี้ประจำอยู่หน่วยสอบสวน... "เราเห็นเขาอยู่ในบรอมเลย์เมื่อสองวันก่อน"

 

 

"หมอนั่นไม่ใช่คนที่แจ้งพิกัดฉัน"

 

 

"คุณมั่นใจได้ยังไงว่าไม่ใช่เขา เขาอยู่ในบรอมเลย์ เขามาเพื่อสอดแนมคุณ"

 

 

"หมอนั่นไม่ใช่คนแจ้ง"

 

 

"...คุณจะยืนกรานเช่นนั้น?"

 

 

"...." เมื่อเห็นว่าเขาเงียบไม่ตอบ หญิงสาวจึงลุกขึ้นจากเก้าอี้ ร่างในเสื้อกาวน์ดูแนบเนียนเหมือนหมอคนหนึ่ง ท่านผู้นำอาจจะเป็นคนส่งเธอมาสอบเอาความจากเขา ซึ่งตอนนี้ก็คงได้รู้แล้ว

 

 

"เราจะส่งคนไปตรวจสอบอีกที หากมีความคืบหน้าจะบอกคุณ" เธอกล่าว

 

"หรือหากคุณมีอารมณ์อยากเปิดปาก เชิญลากสังขารไปที่ห้องสอบสวนด้านล่างตอนที่คุณสภาพดีกว่านี้"

 

 

 

.......................................................................

 

 

Tags: wiw 0 Comments

Comment

Comment:

Tweet